HET ZURE LEVEN VAN BART ZOET
door Gijs Zandbergen
“Ik vind de titel van deze paperback erg gezocht, maar dat is geen veroordeling van dit boek. Het is een mooi opgeschreven verhaal van een tragisch leven. Bart Zoet was de zoon van een kweker uit Sassenheim, die zijn eigen producten op de markt verkocht. Op jonge leeftijd verloor Bart zijn moeder, waarna hij het oogappeltje werd van zijn drankzuchtige vader die een groot wielrenner in hem zag. Alles voor Bartje en de andere kinderen voelden zich achtergesteld, hoewel ze waarschijnlijk niet wisten hoe spartaans hun broertje soms door pa werd aangepakt. Hij ontwikkelde zich tot een ...
Lees meer...
voorjaar behoorlijk aan de poort gerammeld. Eerst zag ik hem onvermoeibaar bezig in de Eneco Ronde van het Groene Hart en een week later in Gent-Wevelgem. In het Groene Hart was hij de hele dag in de aanval, maakte deel uit van drie kopgroepen, maar had geen antwoord meer op de uitval van winnaar Jens Mouris. Op Nico Eeckhout na was hij de snelste van de groep achtervolgers. In Gent-Wevelgem was hij vooruit met sterke mannen als Eisel en Hincapie en het jonkie van 21 jaar meneerde de kopgroep. Het was niet te geloven en toen hij in de laatste kilometers demarreerde dacht ik het doek te zien vallen voor zijn ... 
Hartog ter wereld kwam, lijkt een beetje aan de sukkel, sinds hij in de net afgelopen Tour de France bij het inrijden voor de proloog zijn knie stootte om daarna een onopvallende Tour af te leveren. Hij was maar één keer goed in beeld en dat was al in de eerste etappe van Rotterdam naar Brussel. De neutralisatie was nog maar net opgeheven, toen hij plotseling demarreerde om even later zijn familie te knuffelen die langs de kant stond. Verder hebben we Martijn niet gezien, maar hij zal ongetwijfeld van grote waarde zijn geweest voor Garmin-Transitions, zijn ploeg. Net als vrijwel alle goede Nederlandse renners heeft ook Martijn een Rabo-verleden. In 2006 en 2007 reed hij voor het continental team van de bank en bepaald niet onopvallend. Zo won hij de Ronde van Normandië, de Ronde van Drenthe en werd hij Nederlands kampioen op de weg als Elite zonder Contract. Of hij bij Rabobank had kunnen blijven weet ik niet maar Jonathan Vaughters zag wel wat in Rocky on the Bike, zoals zijn bijnaam luidt. Misschien dankt hij die naam aan ... 
“Aan uitgegeven publiciteitsmateriaal kun je soms zien waar wielrenners, en/of hun sponsors, trots op zijn. Hier bijvoorbeeld een sticker uit 1980, met daarop de beeltenis van Rudy Pevenage. De Tour de France van dat jaar was uiterst succesvol voor deze Vlaming. Hij won de tweede etappe en nam een dag later het geel over van medevluchter Yvon Bertin. Pas na de elfde etappe moest hij het kleinood prijsgeven aan Bernard Hinault. De Tour leek beslist, maar toen laatstgenoemde opgaf, koesterde Pevenage weer hoop. Zelfs op het winnen van de Tour, liet hij optekenen in Wielerrevue. Zo ver kwam het niet. Joop Zoetemelk pakte het geel, Johan van der Velde het wit en hun ploeg TI-Raleigh–Creda grossierde in etappezeges. Jan Raas sprintte zelfs drie maal naar etappewinst en dat leverde hem op een gegeven moment de groene trui op. Maar in de dertiende etappe, in de ...